CORRE - LA LICORNE
Voornaam: Jean-Marie
Achternaam: Corre
Nationaliteit: Fransman
Geslacht: man
Geboortedatum: 21-05-1864 ( 16 uur)
Geboorteplaats: Trémel - Bretagne
Côtes-du-Nord 22, Frankrijk

Overleden:18-09-1915 (door ziekte) te Guingamp
begraven te Plestin Les Grèves

trouwde: 17-08-1892
Marie Augustine Kerharo
te Plestin les grèves

Beroep:
Smid: tot 1890     
wielrenner: 1891-1897
fietsenmaker:
1895-1901 in Parijs
1908-1914 in Rueil
autobouwer: 
1899-1907 in Parijs
1908-1914 in Rueil





Jean Marie CORRE 'Le Moustache' 1864 - 1915
Corre 1905 type F
le Tour
Corre
Corre
reproductie en publicatie
verboden zonder toestemming
© webmaster
In 1906 bouwde Corre samen met zijn stagiaire Waldemar Lestienne een 10,6 liter racewagen voor de Grand Prix, maar hij zag het niet zitten om zelf te rijden. Daarvoor had hij coureur Pierre d'Hespel  bereid gevonden.




Folder uit 1912 van
Cycles "CORRE & C" te Rueil

Helaas heeft TNT post deze Historische folder zoek gemaakt !!
tussen 23 mei en 7 juni 2008



systeem "Renault" met een de Dion-Bouton motor
geïntroduceerd in 1894/1895, De De-Dion driewieler was heel populair en verkocht rond 1899 wereldwijd over de 14,000 exemplaren.
© LECONTE
J.M.Corre
Corre & Cie 204-206 Avenue de Paris "Rueil" Paris

Corre & Cie
1907-1915
reproductie en publicatie
verboden zonder toestemming
© webmaster

Fouillaron-Corre monocylindre 1899
Corre type F - 4 cylinders - 1904
http://lepetitbraquet.free.fr/chron6_charles_terront.htm
Corre
Terront
Nadat Jean Marie Corre zijn bedrijf aan Firmin Lestienne verkocht had werd de racewagen C1 door Waldemar lestienne aangepast.

In eerste instantie zou d'Hespel de Grand Prix rijden maar twee dagen voor de race viel hij uit door een ongeluk.
Haastig werd gezocht naar een opvolger en dat werd Joseph Collomb.
Fouillaron-Corre 1899
Tijdens dit proces ontwikkelde Corre tot 1906 nieuwe wagens van de types G en H. Een coupé uitvoering met type J en een Double Pheaton coupé uitvoering met type K, L, LF, LG, LH en tenslotte een standaard wagen met type M.
Ook werd in 1906 weer een racewagen gebouwd. Een 4 cilinder, 60 pk speciaal voor courreur graaf Pierre d'Hespel. Hiervan werd begin 1907 de motorkap en grill vervangen door Waldemar Lestienne en mocht courreur Collomb hem besturen tijdens de wedstrijd op het circuit van Dieppe. Maar deze auto kon niet concureren tegen de andere wagens die 120 en 130 pk motoren hadden.


Corre & Cie
1907-1915
1906 Corre Model J Coupé
Joseph Collomb. sur Corre-La Licorne C1

1905

Corre type G 1905
Bellegarde-sur-Valserine - Rue Joseph Marion 1905
Bellegarde-sur-Valserine - Rue Joseph Marion 2013
Maurice René Alphonse et Marie Fournier sur Corre La Licorne nr 2
Corre & Cie 1894 - 1898
Jean Marie Corre ( Le Moustache ) - op zijn racefiets "Corre"  jan-1893
Corre  type "Voiture Legere" - 1901-1902
Corre 1905 type F
Corre 1904
Corre 1905 type F
Automobiles
Gustave Fouillaron
(directeur Corre)
1898-1901
lees verder
1899

In de eerste Corre ( type E) werd een 1 cilinder 3 PK Dion Bouton motor geplaatst. De motor werd watergekoeld en had kopkleppen. Deze kettingaangedreven wagen met drie versnellingen was niet echt een monster maar hij was goed ontworpen en robuust. Met deze auto werd deelgenomen aan de race "Paris-Toulouse-Paris" maar uiteindelijk won Marcel Renault in de categorie 'voiturettes' waarin Corre ook ingeschreven had. Voor de race "Paris-Berlin" had Corre twee wagens ingeschreven en de wagen die Morin bestuurde behaalde de 36e plaats in het totale klassement en de derde plaats in de categorie "voiturettes". In 1902 behaalde een auto van Corre de vierde plaats in de race van Parijs naar Wenen. Een zilveren medaille werd behaald met een auto van Corre rijdend op alcohol in de race van "Circuit de Nord". Corre zelf reed ook met een auto van zijn hand maar kreeg steeds problemen maar reed de race toch uit en behaalde de laatste plaats. De eerste overwinning kwam aan het  einde van het jaar 1902 tijdens de race op het circuit des Ardennes. In de categorie "voiturettes" behaalde coureur  Corre de eerste plaats. De race had een lengte van 512  kilometer en de gemiddelde snelheid was 53,5 km/h. In 1903 werden 7 auto's ingeschreven voor de race Paris-Madrid. Corre behaalde de 13e plaats. Coureur graaf d'Hespel 16e, coureur Aaron de 17e plaats en Persona eindigde op de 23e plaats in Bordeaux. Na deze race begon het een beetje te lopen met de verkopen van zijn auto's die de types E en F meekregen. De F had  een 8 PK 1 cilinder en in 1904 kwam ook een 10 PK versie met 2 cilinder model beschikbaar, beide Dion Bouton motoren. Daarnaast was ook een 4 cilinder van 16 PK met Aster motor leverbaar. In totaal werden er 150 auto's van het type E en 200 van het type F verkocht.
De E had een directe aandrijving in de versnellingsbak die er nagenoeg hetzelfde uitzag als die van Renault. Corre wist niet dat er pattent ruste op deze onderdelen en pleegde dus plagiaat. Renault startte in 1901 een proces tegen Corre. Dit proces zou het bedrijf financieel te gronde richten en daarom gaf Renault Corre 5 jaar de ruimte om vrii te adverteren en te produceren om zo de schuld te kunnen afbetalen.
Automobiles Corre
5 rue Danton
Levallois Perret:
1901-1904
1905
1906
Corre type G - 1905
Corre type G - 1905
1912
1911
1908
1904
1902 - 1903
Société Française des Automobiles Corre

CYCLES CORRE
AUTOMOBILES FOUILLARON
In 1901 besloot Corre voor zichzelf te gaan beginnen om onder de naam "Société Française des Automobiles Corre" auto's te gaan maken vanuit het pand aan de 5 rue Danton, waar hij nog fietsen liet maken.
Fouillaron-Corre 'Voiturette" 02-1901

AUTOMOBILES CORRE
1901
Gustave Fouillaron verkocht in Cholet op de  9 rue Deveau, naaimachines, fietsen en motor aangedreven driewielers van De Dion.
Jean Marie Corre was op dat moment courreur op een driewieler bij Fouillaron.
Net als Renault zag Gustave ook het voordeel van een vierwieler en ontwikkelde samen met Jean Marie een vierwieler met een De Dion motor.
Als aandrijving ontwikkelde hij een variabele transmissie met snaaraandrijving en kreeg daar patent voor.
Voordat zijn uitvinding op de markt kwam werd de wagen uitvoerig getest door Corre over de wegen in de regio Angers, Clisson, Cholet, La Roche-sur-Yon en  Zuid-Vendee.
Na het testen kwam de auto, met gepatenteerde SGDG transmissiesysteem, in productie en Corre wist een pand te koop in Levallois-Perret op de 54 rue de Villiers hoek met 1 rue Chevallier (nu rue Voltaire) Het pand had een oppervlakte van meer dan 1000 m2.  Hij benoemde Corre in 1898 tot directeur.
Jammer genoeg bleek er weinig interesse voor deze vorm van aandrijving in automobielen maar was wel een succes voor industriële motoren en werktuigmachines.
Het systeem was ook niet succesvol in de auto race wedstrijden en deze tak van sport bleef Jean Marie bezighouden.
In juni 1901 besloten ze om deze reden hun samenwerking te beëindigen. Corre besloot zijn eigen auto's te gaan bouwen met directe aandrijvingen van Renault.
In 1958 nam de Nederlandse firma Daf het Systeem van Fouillaron weer in productie in de dafodil.
Al snel werd het pand te  klein en zo werd een tweede fabriek  op de hoek van  de 37 rue de Villiers en 12 rue de Rouvray in de wijk Neuilly sur Seine te Parijs geschikt gemaakt en  werd de fabriek in 1904 geopend.
Jean Marie CORRE had als kind al interesse in mechanisatie en maakte voor zichzelf een houten loopfiets.
Als jongeman moest hij meewerken in de smederij van zijn vader samen met hoefsmid Yves COQUIN en hoefsmid Jean QUEAU.  Zijn vader die ook Jean Marie CORRE heette is geboren op 02-07-1836 in Plouégat Guerrand en was getrouwd ( 04-05-1863 - (Finistère)) met Marie Jeanne HENEQUIN. Zijn opa Maurice CORRE was al gestorven op 10-08-1848 te Plouégat Guerrand en zijn oma Marie PERRON was ook al gestorven op 19-06-1855 voor Jean Marie geboren werd.  Zijn opa en oma, die boer en boerin waren, heeft hij dus nooit gekend. 

Jean Marie werd vaak op pad gestuurd om de gesmede onderdelen naar de boeren te brengen. Hij had hiervoor een paard tot beschikking.  Op een dag kreeg Jean Marie het idee om de onderdelen met een fiets te gaan bezorgen. Hij fietste dagelijks vele kilometers.

Het was eind mei 1891, Jean had zich opgegeven voor de wielerwedstrijd Bordeaux-Paris. Hij werd achtste in deze wedstrijd, maar kwam opeens in de schijnwerpers te staan want wie was deze man van 26 jaar met snor die zonder voorbereidingen en zonder coach zomaar achtste kon worden?
De volgende wedstrijd op 9 september 1891 was van Parijs naar Brest en terug naar Parijs.  Samen met favorieten zoals Terront en Jiel-Laval, fietsten ze op wielen voorzien van hol rubber. Hij werd uiteindelijk derde omdat de artsen van de race hem hebben overtuigd  om te rusten in Brest vanwege zijn slechte lichamelijke conditie.

Na deze wedstrijd ging Jean Marie in Parijs wonen en werd daar lid van de "club des cyclistes de Paris". Hij fietste regelmatig heen en weer tussen Parijs en zijn geboorteplaats in Bretagne.
Te Plestin les Grèves trouwde Jean op 17 augustus 1892 met Marie Augustine Kerharo.

In september 1892 was er weer de wedstrijd Parijs-Brest-Parijs en voor Corre was het een uitdaging om Charles Terront te verslaan.
De concurrentie tussen Corre en Terront was zo sterk dat de twee mannen uiteindelijk "dueleren" tijdens een wedstrijd op 24, 25 en 26 februari 1893 over een afstand van 1000 kilometer en voor de som van 5000 frank. Corre liep na 42 uur fietsen 9 kilometer achter op Terront. Hoewel Corre verlioor kreeg hij toch veel waardering van het publiek want het is een bovenmenselijke prestatie om vrijwel non-stop met slechts minder dan een half uur een onderbreking zo'n wedstrijd tot een einde te brengen. Hiervoor heb je enorm veel energie voor nodig en fysieke kracht.


Corre 'Voiturette" 1901
Joseph Collomb
1913
Jean Marie Corre a volant de Corre Type F
Automobiles "Corre" La Licorne 5 rue Adolphe Lalyre Courbevoie Paris    1901-1949
In 1893 ging Corre fietsen verkopen in een winkel aan de 259 Boulevard Pereire in Parijs. Vanaf 1894 verkocht hij ook zijn eigen merk fietsen onder de naam Corre & Cie. Hij kocht in de wijk Levallois-Perret op de 5 rue Danton  een pand voor de productie van zijn fietsen.

De passie voor buitengewone uitdagingen groeide nog steeds in 1894 ondanks dat hij verslagen werd door de winnaar van de 1000 kilometer lange wedstrijd Bordeaux-Parijs, Auguste Stéphane. Corre werd op dat moment getraind door zijn coach Henri Desgranges. Ook in die tijd werd er al geëxperimenteerd met doping. Corre weigerde echter om daaraan mee te doen.

In het jaar 1894 reed de roekeloze Jean-Marie Corre drie wedstrijden van 1000 km. We kunnen aannemen dat het veel vergt van het menselijk lichaam in dit soort wedstrijden waarbij de rijder 40 uur achter een coach aan rijdt met beperkte rust van slechts enkele tientallen minuten.


Beschouwd als eeuwige tweede, begon Corre sympathie te verliezen bij het publiek, maar hij zag niet af van de wielerwedstrijden. Maar omdat hij de enige was die geen middelen wilde gebruiken om de prestaties te verhogen, moest hij wat anders bedenken. Een lichtere fiets. Corre ontwikkelde een fiets met een frame van Alluminium. In 1895 reed hij dwars door Frankrijk een ronde op zijn prototype. Je zou het de eerste Tour de France kunnen noemen, maar dan slechts voor 1 persoon. Een reis van 25 dagen met etappes van 200 kilometer. In totaal 5000 kilometer. Journalist Geo lefevre raakte een paar jaar later geïnspireerd door deze individuele poging en kreeg het idee om deze Tour de France opnieuw te laten beleven. Dit werd de jaarlijks terugkerende 'Tour de France'.

Je kunt dus gerust zeggen dat Jean Marie Corre de grondlegger is van de jaarlijks terugkerende Tour de France.

In 1896 ging onze onverschrokken fietser reclame maken met zijn Aluminium fiets en nam deze mee voor de race Paris-Saint Petersburg. Maar het weer gooide roet in het eten. Stortregens namen beslag op de concurrenten die tot de pedalen door het water moesten rijden. Dan brak Corre ook nog zijn voorwiel in een goot. Maar deze incidenten verminderden niet de wilskracht van de rijder. Hij was daar om het record van zijn oude vijand Terront, Sint Petersburg-Paris te pakken. En jawel, het lukte Jean Marie om hem te verslaan.










Dan in september 1897 gebeurde het nog een keer. In dat jaar brak hij het wereldrecord van met het doorkruisen van 671 kilometer in 24 uur met een snelheid van 28 km / h op de Velodrome te Rouen zonder coach.
Het was november 1897 als er een city to city run plaats vond tussen gemotoriserde driewielers en automobielen tussen Parijs en Berlijn.
Jean Marie raakte geïnteresseerd in deze gemotoriseerde driewielers van Dion-Bouton die sneller gingen dan een fiets , zonder zware lichamelijke inspanningen, zonder doping.
Corre kwam bij Fouillaron terecht die nog wel een courreur kon gebruiken voor zijn driewieler in de race Paris-Bordeaux - mei 1898.



 


Paris-Bordeaux Trail
29 May 1901 - Paris-Bordeaux: 527.1 km
Paris-Bordeaux Trail
29 May 1901 - Paris-Bordeaux: 527.1 km
Paris-Bordeaux Trail
29 May 1901 - Paris-Bordeaux: 527.1 km
Zich kenbaar te maken, koos hij de concurrentie en bouwde een raceauto te nemen aan de Parijs-Bordeaux in 1901. Het is niet de race, maar de voormalige gevangene van de weg te voltooien is geen man om op te geven vóór storing . Het werkt naar zijn auto's beter voor te bereiden en maken ze nog sterker.

Hij kwam twee auto's in de race Parijs-Berlijn in 1902, piloot zich voor Noord-Circuit. De eerste overwinning van het merk komt in 1903, met een gemiddelde van 53, 5 km / uur in het Circuit des Ardennes.

 



 

Zoals Corre auto's hebben een griezelige gelijkenis met de modellen van Renault, heeft dit merk lanceerde een proef die zal blijven voor vijf jaar. Ondertussen, Jean-Marie Corre ontwerpt nieuwe modellen om de verkoop te verbeteren.

Maar de ontwikkeling is onvoldoende om het verlies van het proces en het merk Corre verkocht in 1907 aangebracht.

Voor zijn deel, Jean-Marie Corre blijft een auto ambacht tot 1913.
Na die 5 jaar was Jean-Marie Corre toch gedwongen om zijn bedrijf te verkopen. Waldemar lestienne was een ingenieur in opleiding. Hij vroeg zijn vader of hij het bedrijf kon redden. Firmin Lestienne, een ondernemer die zijn fortuin maakte in de textiel, was een man van uitdagingen. De auto was in zijn ogen de meest ambitieuze uitvinding met mogelijkheden. Dus kocht hij het bedrijf Corre op 15 februari 1907. Jean-Marie Corre, begon in Rueil een nieuw bedrijf onder de naam  Corre & Cie. Corre bleef zijn modellen afbouwen  met daarnaast kleine auto's met 4 cilinder motoren van 8, 10 en 12 pk.
J
K
L
J
G
F
Corre type F - 4 cylinders - 1905
Corre type F - 1 cylinder - 1905
Corre type F - 1 cylinder - 1905 - Carrosserie Vinet
Fouillaron-Corre 1899 Jean Marie Corre a volant
Gustave Fouillaron
Corre 'Voiture Legere" 02-1901 Jean Marie Corre (volant) et Marie Augustine Corre-Keharo
Corre 'Voiturette" 1901
Een nieuwe auto naar huis. Als er een populaire naam onder alle onder die van de Franse renners, is het zeker dat van Corre, de bekende tegenstander van Charles Terront in de legendarische wedstrijd van 1893 in de galerie van machines, de recordhouder f, 000 km weg , fietsen; Parijs-Berlijn en Parijs Petersburg olie driewieler; en de meest perfecte vorm van atletische energie.
Maar in Corre, de beroemde ex-kampioen, is bekleed met de zakenman en technicus, verdient zeldzaam.
Dit was volkomen begreep de heer G. Fouillaron, de stichter van het Franse agentschap
auto's, door te vertrouwen aan de leiding van het agentschap.
Geen twijfel dat met zo'n man het Franse bureau dat aanzienlijke Verdrag van meer dan een miljoen heeft uitgegeven, met een van de eerste auto Franse huizen voor de overname van 1.000 motoren, 300 driewielers en vele sets van onderdelen, neemt het hoofd van de Franse markt voor de verkoop van motorfietsen en auto's.
De Franse auto-Agentschap heeft momenteel geïnstalleerd zijn planten, die nu al kunnen worden aangepakt bestellingen en aanvragen. Maar dit is waar een tijdelijke installatie, de laatste fabriek worden gebouwd binnenkort de directe omgeving van de Grand Army, in het centrum van de automotive markt.
1907
Corre présente son premier Type E aux Mines le 28-05-1901
Corre kwam met twee auto's in de race Parijs-Berlijn in 1902. De eerste overwinning van het merk komt in 1903, met een gemiddelde van 53, 5 km / uur op het Circuit des Ardennes.